Viviane is al jarenlang geitenfokker bij geitenboerderij d’Ozo. Elke dag zorgt ze voor haar dieren en de kaasmakerij van de familie. Zeven jaar geleden heeft ze een nieuwe activiteit aan haar bedrijf toegevoegd: sociale landbouw. Elke week verwelkomt ze Antoine, iemand die het moeilijk heeft. In de loop van de tijd is er een echte band ontstaan tussen hen.
In dit interview vertelt Viviane ons over haar parcours en haar bijzondere band met de persoon die ze opvangt. Ze benadrukt het belang van deze ontmoeting en van gezamenlijke activiteiten.
Zeven jaar geleden, toen Viviane een moeilijke periode doormaakte, ontdekte ze de sociale landbouw. Ze was minder actief op de boerderij en zag in deze praktijk een kans om haar leefomgeving te delen. De ontmoeting met Antoine was doorslaggevend: “Vanaf het begin klikte het. Zonder veel te praten, konden we het goed met elkaar vinden.”
In de loop der jaren is er een sterke band ontstaan. Antoine is elke week aanwezig, trouw op de afspraak. Samen hebben ze eenvoudige maar waardevolle rituelen ingesteld :
« Elke maandag spelen we Uno. Of het nu met onze kinderen is of met vrienden die op bezoek zijn, het is een vast ritueel geworden.»
Door deze gezellige momenten kon Antoine zich openstellen, zelfvertrouwen krijgen en zijn plek vinden. Beetje bij beetje ontstond er een bijna familiale band.
Viviane benadrukt de zichtbare voordelen: Antoine is zelfstandiger, neemt initiatief, helpt spontaan mee in huis en is in zijn eentje in een appartement gaan wonen. Zijn zus, die in Togo is gebleven, zei zelfs tegen haar: “Bedankt, want jullie zijn Antoine’s familie in België.” Een getuigenis die haar diep heeft geraakt.
Antoine maakt nu deel uit van het dagelijkse leven op de boerderij: hij helpt in de kaasmakerij en de maandagen zijn gezellige momenten geworden. Waar Viviane vroeger snel een hapje at, nemen ze nu de tijd om samen te eten en even pauze te nemen tijdens hun werkdag.
Deze gewoonte heeft ook het ritme van de boerderij veranderd: “Elke maandag bereiden we een warme maaltijd om met hem te delen. Door hem te verwelkomen, hebben we geleerd onszelf te verwelkomen, te vertragen en de tijd te nemen.”
Het is een echt menselijk avontuur dat ze beleeft, en ze kan zich niet voorstellen dat ze er nu mee zou stoppen.
Vandaag de dag ziet Viviane sociale landbouw als een unieke menselijke ervaring. Ze moedigt andere boeren aan om zich in te zetten :
“Je moet niet op winst uit zijn. Maar als je een andere band wilt creëren, doe het dan zeker.”